🙏 संतश्रेष्ठ, जगतगुरु श्री तुकाराम महाराज यांच्या निवडक अभंगांवर आधारित या ब्लॉगवर आपले मनःपूर्वक स्वागत! तुकोबारायांच्या अभंगांमध्ये भक्ती, परमार्थ, समाजप्रबोधन आणि आत्मानुभूती यांचे अद्वितीय संमेलन आहे. त्यांच्या ओव्या केवळ धार्मिक उपदेश नसून त्या आपल्या जीवनातील प्रत्येक वळणावर मार्गदर्शक ठरतात. या ब्लॉगमध्ये आम्ही तुकाराम महाराजांचे निवडक अभंग, त्यांचे भावार्थ आणि कालसुसंगत अर्थ मांडण्याचा प्रयत्न केला आहे. वाचकांनी केवळ अभंग वाचू नयेत, तर अनुभवावा – हा आमचा नम्र प्रयत्न आहे.. . . 🙏 धन्यवाद - गजानन रा. माने .

बुधवार, २ जुलै, २०२५

मऊ मेनाहूनि आम्ही विष्णुदास । कठिण वज्रास भेदूं ऐसे

 

"मऊ मेनाहूनि आम्ही विष्णुदास । कठिण वज्रास भेदूं ऐसे ॥१॥"

"मेले जित असों निजोनियां जागे । जो जो जें   जें मागे तें तें देऊं ॥ध्रु.॥"

"भले तरि देऊं गांडीची लंगोटी । नाठाळाचे काठीं देऊं माथां ॥२॥"

"मायबापाहूनि बहू मायावंत । करूं घातपात शत्रूहूनि ॥३॥"

"अमृत तें काय गोड आम्हांपुढें । विष तें बापुडें कडू किती ॥४॥"

"तुका म्हणे आम्ही अवघे चि गोड । ज्याचें पुरे कोड त्याचेपरि ॥५॥"



हा संत तुकाराम महाराजांचा अतिशय शक्तिशाली आणि आत्मविश्वासपूर्ण अभंग आहे. यात भक्ताचे — विशेषतः विठोबाच्या सेवेत असलेल्या संताच्या — स्वभावाचे, भावनेचे आणि वागणुकीचे वर्णन अत्यंत प्रभावी पद्धतीने केले आहे.

खाली प्रत्येक ओळीचा अर्थ सोप्या मराठीत समजावून सांगतो:


अभंग:

"मऊ मेनाहूनि आम्ही विष्णुदास । कठिण वज्रास भेदूं ऐसे ॥१॥"

आम्ही विष्णूचे दास (भक्त) आहोत —
मऊ कापसाहूनही अधिक सौम्य, पण
गरज पडल्यास वज्रासारखे कठीणही होऊ शकतो, आणि कठीण गोष्टीही भेदून जाऊ शकतो.


"मेले जित असों निजोनियां जागे । जो जो जो जें मागे तें तें देऊं ॥ध्रु.॥"

जो कोणी आमच्यापाशी काही मागतो —
आम्ही त्याला जागच्या जागी, जो तो मागतो, तेच देतो.
उदारपणाचा आणि तत्परतेचा अत्युच्च नमुना.


"भले तरि देऊं गांडीची लंगोटी । नाठाळाचे काठीं देऊं माथां ॥२॥"

गरजू असतील तर आमच्या कंबरेची लंगोटी (शेवटचं वस्त्र) देऊन टाकू,
पण जर कोणी अहंकारी/नाठाळ असेल तर त्याच्या डोक्यावर काठी ठेऊन वठणीवर आणू.


"मायबापाहूनि बहू मायावंत । करूं घातपात शत्रूहूनि ॥३॥"

आम्ही आईवडिलांपेक्षा अधिक प्रेमळही होऊ शकतो,
पण वेळ आली, तर शत्रूंपेक्षा अधिक प्रखर/प्रखर प्रतिसाद देणारेही होतो.


"अमृत तें काय गोड आम्हांपुढें । विष तें बापुडें कडू किती ॥४॥"

आमच्यासाठी अमृत म्हणजे गोड काय, आणि विष म्हणजे कडवट काय?
आम्ही या सर्व गोष्टींवर प्रभुत्व मिळवलेले आहे.
आम्ही भक्तीच्या मार्गावर इतके प्रगल्भ झालो आहोत की सुख-दु:ख, अमृत-विष हे भेद लुप्त झाले आहेत.


"तुका म्हणे आम्ही अवघे चि गोड । ज्याचें पुरे कोड त्याचेपरि ॥५॥"

तुकाराम महाराज म्हणतात,
आम्ही स्वभावतः गोड, पण ज्याचं कोड पुरतं (स्वभाव बिघडलेला असेल) त्याच्यासमोर आम्ही कठोर होतो.
समजूतदारपणा आणि शिस्त दोन्ही बरोबरीने असलेल्या संतप्रवृत्तीचं वर्णन.


💡 सारांश – अभंगाचा भावार्थ:

  • भक्त हा कधी मऊ तर कधी कठीण असतो.

  • त्याचं हृदय उदार, प्रेमळ आणि निष्कलंक असतं.

  • पण जर कोणी अहंकार दाखवला, अनीती केली — तर तो शूर, सजग आणि कठोरही होतो.

  • संत हा सर्वांमध्ये देव पाहतो, पण अनीतीला माफ करत नाही.

  • सुख-दु:खाचं विष-अमृताचं भान मागे टाकून, संत स्वतःला पूर्णपणे भगवंताच्या सेवेत समर्पित करतो.


🙏 तुकायाचा संदेश:

"आम्ही नम्रतेने वागतो, पण गरज पडल्यास अन्यायाविरुद्ध वज्रासारखे उभे राहतो."

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

नका दंतकथा येथे सांगो कोणी…” : तुकाराम महाराजांचा चिकित्सक विचार

नका दंतकथा येथे सांगो कोणी । कोरडे ते मानी बोल कोण ।।१।। अनुभव येथे व्हावा शिष्टाचार । न चलती चार आम्हांपुढे ।।२।। निवडी वेगळें क्षीर...

🧳 संतश्रेष्ठ, जगतगुरु श्री तुकाराम महाराज यांचे निवडक अभंग ब्लॉगवर आपले मानवपूर्वक स्वागत . आपल्या सूचनांचे स्वागत आहे . 🌍