माझें म्हणतां याला कां रे नाहीं लाज ।
कन्या पुत्र भाज धन वित्त ॥१॥
कोणी सोडवी ना काळाचे हातींचें ।
एकाविणें साचें नारायणा ॥२॥
तुका म्हणे किती सांगावें चांडाळा ।
नेणे जीवकळा कोण्या जीतो ॥३॥
✨ शब्दशः अर्थ व भावार्थ:
🔹 "माझें म्हणतां याला कां रे नाहीं लाज"
तुकाराम महाराज म्हणतात —
हे सगळं "माझं आहे", माझी मुलं, माझं धन, माझं घर..." असं म्हणणाऱ्याला लाज का वाटत नाही?
कारण हे सगळं क्षणभंगुर आहे — आपलं काहीच नसतं.
🔹 "कन्या पुत्र भाज धन वित्त"
आपण कन्या, पुत्र, भाज (नातेवाईक), धन, संपत्ती — या सर्व गोष्टींना आपलं मानतो, त्यांच्यावर हक्क सांगतो,
पण त्या क्षणात नष्ट होऊ शकतात.
🔹 "कोणी सोडवी ना काळाचे हातींचें"
एकदा का काळाच्या (मृत्यूच्या) हाती गेलं की,
कोणतीही माणूस, वस्तू, नातं आपल्याला मृत्यूपासून वाचवू शकत नाही.
🔹 "एकाविणें साचें नारायणा"
फक्त एकच खरा आधार आहे — नारायण!
बाकी सगळं मायाजाल आहे.
🔹 "तुका म्हणे किती सांगावें चांडाळा"
तुकाराम म्हणतात,
"मी किती वेळा सांगू या अज्ञानात बुडालेल्या जीवाला?"
"मृत्यूकाळी तुझा जीव जेव्हा तडफडेल, तेव्हा कोणालाच काही करता येणार नाही!"
🌸 मुख्य संदेश:
मृत्यू अटळ आहे. संपत्ती, नाती, शरीर — काहीही साथ देणार नाही.
एकच सत्य – नारायणाचं नामस्मरण आणि भक्ती.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा