लहानपण दे गा देवा ।
मुंगी साखरेचा रवा ॥१॥ऐरावत रत्न थोर ।
त्यासी अंकुशाचा मार ॥२॥
जया अंगीं मोठेपण ।
तया यातना कठीण ॥३॥
तुका ह्मणे बरवे जाण ।
व्हावे लहानाहून लहान ॥४॥
महापूरे झाडे जाती ।
तेथे लव्हाळ वाचती ॥५॥
“लहानपण दे गा देवा, मुंगी साखरेचा रवा” –
या एका ओळीनेच तुकाराम महाराजांनी संपूर्ण जीवनाचा सार सांगितला आहे.
आपण सर्वच मोठं व्हायचं स्वप्न बाळगतो – नाव, प्रसिद्धी, पैसा, अधिकार… पण खरं मोठेपण म्हणजे काय?
🔹 मोठेपणाची मस्ती – संकटांना निमंत्रण
"ऐरावत रत्न थोर, त्यासी अंकुशाचा मार"
ऐरावतसारखा ऐटबाज हत्ती देखील अंकुशाच्या माराला बळी पडतो.
मोठेपण आले की, त्याच्याबरोबर अहंकारही येतो – आणि तोच माणसाला पतनाच्या मार्गावर नेतो.
🔹 लहानपण – जीवनाचं संरक्षण
"महापूरे झाडे जाती, तेथे लव्हाळ वाचती"
महापुरात मोठमोठी झाडं उन्मळून जातात, पण लव्हाळं – एक लहानसं, नाजूक झुडूप – मात्र वाचतं.
याचा अर्थ असा की, जे नम्र असतात, लवचिक असतात, ते संकटांमध्ये टिकतात. गर्वाने ताठ मानेने उभा असणारा माणूस पहिल्याच धक्क्यात गडगडतो.
🔹 खरं मोठेपण – विनयशीलतेत
"जया अंगीं मोठेपण, तया यातना कठीण"
मोठेपण आलं की त्याची किंमतही मोजावी लागते.
प्रत्येक पावलावर अपेक्षा, स्पर्धा, टीका, हेवा, द्वेष यांचा सामना करावा लागतो.
तेव्हा स्वतःमध्ये "मी काहीच नाही" ही भावना ठेवणं म्हणजे खरा साधक.
🌼 समारोप – लहानपणातली खरी शक्ती
"तुका म्हणे बरवे जाण, व्हावे लहानाहून लहान"
संत तुकाराम यांचं अंतिम आवाहन हेच – 'लहान व्हा'.
लहान राहिलात, तर देव तुमच्याकडे झुकतो.
लहानपणात अहंकार नाही, ताठेपणा नाही, आणि म्हणूनच देव तिथे येतो.
☀️ विचारप्रवर्तक संदेश:
आजच्या स्पर्धात्मक जगात आपण सगळे मोठं होण्याच्या मागे लागलो आहोत.
पण खरं मोठेपण म्हणजे नम्रपणा, विनय आणि स्वीकार.
लहान व्हा… कारण देव लहानातच मोठेपण दाखवतो!
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा