जरि न भरे पोट । तरी सेवूं दरकूट ॥१॥
परी न घलूं तुज भार । हा चि आमुचा निर्धार ॥ध्रु.॥
तुझें नाम अमोलिक । नेणती हे ब्रह्मादिक ॥२॥
ऐसें नाम तुझें खरें । तुका ह्मणे भासे पुरें ॥३॥
पोट भरलं नाही, अन्न मिळालं नाही तरी चालेल — पण विठोबाच्या दाराशी सेवा सोडणार नाही.
पण तुझ्यावर दोष देणार नाही. हा आमचा ठाम निर्धार आहे.
तुझं नाम इतकं अमूल्य आहे की ब्रह्मदेव वगैरे सुद्धा त्याचं खरं मोल जाणू शकत नाहीत.
तुझं नामच इतकं सार्थ आहे की तेच पुरेसं वाटतं, तुकाराम म्हणतात.
अभंगाचा संदेश:
-
भूक, उपासमार, दुःख — यावरही नामस्मरणाचा निर्धार श्रेष्ठ आहे.
-
भक्त विठोबाला दोष देत नाही — तो त्याच्यावर पूर्ण विश्वास ठेवतो.
-
विठोबाचं नाम एवढं महान आहे की देवांचे देवही त्याचा अर्थ उलगडू शकत नाहीत.
-
तुकोबा म्हणतात, हे नामच माझं समाधान आहे.
"जरि न भरे पोट, तरी सेवूं दरकूट!"
ही केवळ एक ओवी नाही, ही आहे शुद्ध भक्तीची घोषणा.
संत तुकाराम महाराज उपासमार, उपेक्षा, अपमान सहन करूनही विठोबाच्या दराशी अढळ राहतात.
ते म्हणतात — "पोटाची भूक भागो न भागो, पण तुझी सेवा मी सोडणार नाही!"
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा