ओलें मूळ भेदी खडकाचें अंग ।
आभ्यासासी सांग कार्यसिद्धी ॥१॥
नव्हे ऐसें कांहीं नाहीं अवघड ।
नाहीं कईवाड तोंच वरि ॥ध्रु.॥
दोरें चिरा कापे पडिला कांचणी ।
अभ्यासें सेवनीं विष पडे ॥२॥
तुका म्हणे कैंचा बैसण्याची ठाव ।
जठरीं बाळा वाव एकाएकीं ॥३॥
💡 अर्थ / भावार्थ:
-
"ओलें मूळ भेदी खडकाचें अंग" —
ओलं मुळ (जसं एखादं नाजूक रोप) खडकाचं अंग भेदू शकतं, त्यामागे असतो सातत्याचा अभ्यास आणि चिकाटीचा परिणाम. -
"आभ्यासासी सांग कार्यसिद्धी" —
काहीही काम सततच्या प्रयत्नांनी, अभ्यासाने आणि श्रद्धेने पूर्ण करता येतं. -
"दोरें चिरा कापे..." —
बारीक दोरा (सुत) सुध्दा सातत्याने घासल्यावर कठीण वस्तू कापू शकतो.
तसेच, सेवा आणि साधनेच्या अभ्यासातून विषही अमृतासमान होते. -
"जठरीं बाळा वाव एकाएकीं" —
बाळ आईच्या पोटात निर्माण होतं ते कसं होतं याचा कुणालाही ठाव नाही — तसं साधनेचं फळ अचानक प्राप्त होतं, पण ते मागे चिकाटी आणि श्रद्धेनेच येतं.
✅ मुख्य संदेश:
सततची साधना, अभ्यास, आणि श्रद्धा — हेच कोणतेही कठीण कार्य सिद्ध करण्याचे गुपित आहेत.
💡 आपल्या जीवनासाठी शिकवण:
-
कोणीही मोठं होत नाही अचानक.
-
सातत्य, संयम आणि न थकणारी श्रद्धा ही यशाकडे नेणारी खरी वाट आहे.
-
परिस्थिती कितीही कठीण असो, मनातील श्रद्धा निश्चल असेल तर विजय निश्चित आहे.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा