खेळ मांडीयेला वाळवंटी घाई । नाचती वैष्णव भाई रे ॥
कोण औक्षणाचे घेई पात्र । एक पक्ष पांघरे झणझणीत ॥
गोफ नेसूनि तुलसीचा माळा । दूर निघतीले गगना ॥
टाक मुंडें मस्त फुलं वाहिली । अनुपम सुवर्ण कांचन ॥
गर्जननिनाद दिंडीची नाद । एकत्र लोळगाळ नर्तन ॥
निघले दिंडी जाण्या पंढरी । पांगळा पारखा सुटती रे ॥
होतो जयजयकार गर्जत अंबर । मातले हे वैष्णव वीर ॥
तुका म्हणे सोपी केली पायवाट । उतरावया भवसागर ॥
📖 भावार्थ/अर्थ:
खेळ मांडीयेला वाळवंटी घाई – नाचती वैष्णव भाई रे ॥
→ पंढरीच्या वाटेवर वाळवंटात भक्तीचा खेळ रंगतो आहे; वैष्णव बंधू आनंदाने नाचत आहेत.
कोण औक्षणाचे घेई पात्र – एक पक्ष पांघरे झणझणीत ॥
→ कोणीतरी औक्षणासाठी पात्र घेतो आहे, दुसरीकडे झणझणीत वस्त्र नेसलेले भक्त दिसत आहेत.
गोफ नेसूनि तुलसीचा माळा – दूर निघतीले गगना ॥
→ भक्त अंगावर गोफ व तुलसीची माळ घालून आकाशापर्यंत गूंजणारा नामस्मरण करत निघाले आहेत.
टाक मुंडें मस्त फुलं वाहिली – अनुपम सुवर्ण कांचन ॥
→ भक्त आपल्या डोक्यावर फुलांचे मुकुट घालून सुशोभित दिसत आहेत, जणू सोन्यासारखे तेजस्वी.
गर्जननिनाद दिंडीची नाद – एकत्र लोळगाळ नर्तन ॥
→ दिंडीच्या आवाजात गगन दुमदुमते आहे, आणि सगळे मिळून उत्साहाने नृत्य करत आहेत.
निघले दिंडी जाण्या पंढरी – पांगळा पारखा सुटती रे ॥
→ पंढरपूरच्या दिशेने निघालेली दिंडी इतकी शक्तिशाली आहे की अपंगही त्यात चालायला लागतो.
होतो जयजयकार गर्जत अंबर – मातले हे वैष्णव वीर ॥
→ जयजयकाराने आकाश दुमदुमले आहे, हे वैष्णव वीर भक्तीने भारलेले आहेत.
तुका म्हणे सोपी केली पायवाट – उतरावया भवसागर ॥
→ तुकाराम म्हणतात की, या भक्तिपंथाने भवसागर पार करण्यासाठी सोपी पायवाट निर्माण केली आहे.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा