जाळे घातले सागरी

 जाळे घातले सागरी । बिंदु न राहे भीतरी ॥१॥

तैसे पापियाचे मन । तया नावडे कीर्तन ॥धृ॥

गाढव गंगेसी न्हाणिले । जाउनि उकरड्यावरी लोळे ॥२॥

तैसे पापियाचे मन । तया नावडे कीर्तन ॥धृ॥

प्रीती पोसिले काउळे । जाउनि विष्ठेवरी लोळे ॥३॥

तैसे पापियाचे मन । तया नावडे कीर्तन ॥धृ॥

📖 भाषांतर व अर्थ:

जाळे घातले सागरी, बिंदु न राहे भीतरी

→ समुद्रात जाळं टाकलं, पण त्यात एक थेंबही अडकत नाही.

➡️ तसंच, पापी मनात भक्ती टिकत नाही.

गाढव गंगेसी न्हाणिले, जाउनि उकरड्यावरी लोळे

→ गाढवाला गंगेत स्नान घातलं तरी शेवटी ते दलदलीतच लोळणार!

➡️ त्याचप्रमाणे, पापी माणूस पुन्हा वाईट मार्गालाच वळतो.

प्रीती पोसिले काउळे, जाउनि विष्ठेवरी लोळे

→ जरी एखाद्या प्राण्याला प्रेमाने वाढवलं, तरी तो शेवटी विष्ठेमध्येच लोळतो.

➡️ पापी मनाचंही तसंच आहे — त्याला कीर्तन, भक्ती नको असतं.

🪔 मुख्य संदेश:

बाह्यशुद्धी असून चालत नाही, अंतःकरण शुद्ध हवे.

पापी मनाला भक्तीचा, कीर्तनाचा गंधही नको वाटतो.

भक्ती आत्मसात करण्यासाठी वृत्ती शुद्ध हवी, नाहीतर सर्व व्यर्थ आहे.