होऊनि संन्यासी भगवीं लुगडीं । वासना न सोडी विषयांची ॥१॥
निंदिती कदान्न इच्छती देवान्न । पाहाताती मान आदराचा ॥२॥
तुका म्हणे ऐसे दांभिक भजन । तया जनांना भेटे केवीं ॥३॥
❖ अभंगाचा भावार्थ –
तुकाराम महाराज म्हणतात –
जे संन्यासी असून भगवी वस्त्र परिधान करतात, तेही विषयवासनेपासून सुटलेले नसतात. ते सामान्य लोकांच्या अन्नाला निंदा करतात, पण राजभोग आणि देवांसाठी राखलेले अन्न स्वतःसाठी मागतात. त्यांना मान-सन्मान, प्रतिष्ठा हवे असते.
अशा दांभिक साधकांना, खऱ्या भक्तीचा किंवा ईश्वराचा स्पर्शही होत नाही.
✨ "संन्यास की ढोंग?" – संत तुकाराम महाराजांची दांभिकतेवर निर्भीड टिप्पणी
आजच्या काळातही आपण अशा लोकांना पाहतो जे धर्म, संन्यास किंवा आध्यात्मिकतेचं मुखवटा घालून समाजात प्रतिष्ठा मिळवतात. संत तुकाराम महाराजांच्या अभंगात अशाच लोकांचा खोटेपणा उजेडात येतो.
त्यांनी स्पष्टपणे सांगितलं आहे की –
"भक्ती ही वस्त्राने नाही, ती अंतःकरणाच्या शुद्धीने ओळखली जाते."
भगव्या वस्त्रात राहून, जर वासना, लोभ, खोटेपणा आणि अहंकार वाढवत असाल, तर ती साधना नाही – ती ढोंगबाजी आहे.
❖ आपण काय शिकावं?
-
संन्यासाचा अर्थ बाह्य लुगड्यांत नसतो, तो अंतःकरणातील वासना सोडण्यात असतो.
-
खऱ्या भक्तीला खोट्या दिखाव्याची गरज नसते.
-
साधेपणा, नम्रता आणि प्रामाणिकता हाच ईश्वरप्राप्तीचा मार्ग आहे.
तुका म्हणे –
“ऐसें दांभिक भजन, तया जनांना भेटे केवीं?”
ईश्वराला भेटायचं असेल, तर खोटेपणा आणि अभिमान नको!
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा