मागें चिंता होती आस ।
केला नास या काळें ॥१॥
तुह्मी आह्मां उदासीन ।
भिन्नाभिन्न वारिलें ॥ध्रु.॥
मोहजाळें दुःख वाढे ।
ओढे ओढे त्यास तें ॥२॥
तुका ह्मणे कोण देवा ।
आतां हेवा वाढवी ॥३॥
❖ भावार्थ:
"मागें चिंता होती आस" – पूर्वी मनात भगवंताची ओढ, भक्तीची आस होती.
पण आता काळाच्या ओघात, संसाराच्या मोहात ती नष्ट झाली, नाहीशी झाली आहे – "केला नास या काळें".
"तुह्मी आह्मां उदासीन" – तू आम्हाला जणू सोडून गेला आहेस, आणि आम्हीही या भौतिक मोहात भिन्नाभिन्न मार्गांनी भरकटलो.
"मोहजाळें दुःख वाढे" – ह्या संसाराच्या मोहामध्ये अडकून दुःख वाढत आहे, आणि त्यातून बाहेर पडायचा मार्गच दिसत नाही.
तुका म्हणतात – अशा स्थितीत आता कोणता ईर्ष्या, कोणता अहंकार टिकणार?
"आतां हेवा वाढवी" – हेवा किंवा स्पर्धा काय उपयोगाची आहे? कारण आत्मिक शांती हरवली आहे.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा